OncoHub.ai
Temaya göre kümelenmiş, klinik önceliğe göre sıralanmış abstract derlemesi. Sayısal sonuçlar (HR, PFS, OS, güven aralıkları) korunmuş; güvenilirlik uyarıları ve kaynak bağlantısı ilgili çalışmanın kartına gömülmüştür.
Endikasyon: Nefrektomi sonrası orta-yüksek/yüksek nüks riskli ccRCC (M0) veya cerrahi sonrası hastalık kanıtı olmayan M1; adjuvan tedavi
Ana bulgu: 1841 randomize hastadan 1819'u PRO analizine dahil; medyan takip 28,4 ay. 84. haftada başlangıca göre en küçük kareler ortalama değişimi FKSI-DRS'de −0,67 (belzutifan) vs −0,76 (plasebo); QLQ-C30 global yaşam kalitesi −2,18 vs −1,95; fiziksel fonksiyon −1,67 vs −2,38; rol fonksiyonu −1,14 vs −1,86. Tüm farkların güven aralıkları sıfırı kapsıyor. FACT-GP5'te her iki kolda hastaların ≥%80'i yan etkilerden 'hiç' veya 'çok az' etkilendiğini bildirdi.
Klinik anlam: Belzutifan eklenmesinin daha önce gösterilen DFS yararı, yaşam kalitesinden ödün verilmeden elde edilmiş görünüyor.
Kaynak: KCRS26 Abstract 1
Endikasyon: RAMPART faz 3 çalışmasına alınan orta ve yüksek nüks riskli RCC; gözlem, durvalumab, durvalumab + tremelimumab kolları
Ana bulgu: 187 hastadan seri kan, doku ve idrar örneği toplandı; başlangıç KIM-1 yüksekliği eşiği ≥86 pg/mL. Gözlem kolunda KIM-1 yüksek hastalarda DFS belirgin şekilde kötü (HR 8,3; %95 GA 1,8–38; p=0,0012; n=45). Bu olumsuz etki durvalumab monoterapisi (HR 0,51) ve kombinasyon (HR 1,3) kollarında görülmedi. KIM-1 yüksek alt grupta durvalumab monoterapisi gözleme üstün (HR 0,19; %95 GA 0,041–0,86; p=0,016). KIM-1 düşük hastalarda hiçbir kolda anlamlı fark yok. KIM-1 yüksek hastalarda başlangıç CCL3 ve IL-12 düzeyleri daha yüksek.
Klinik anlam: Adjuvan tedavi, yüksek KIM-1'in olumsuz prognostik etkisini zayıflatıyor gibi görünüyor; KIM-1 adjuvan tedaviye hasta seçiminde prediktif değer taşıyabilir.
Kaynak: KCRS26 Abstract 2
Endikasyon: İleri RCC, birinci basamak; kabozantinib + nivolumab + ipilimumab vs nivolumab + ipilimumab (N=855)
Ana bulgu: 703 hastada KIM-1 ölçüldü, kollar arasında dengeli. Yüksek başlangıç düzeyi daha yüksek IMDC risk kategorisi ve nefrektomi yapılmamış olmakla ilişkili (her ikisi p<0,001) ve radyografik tümör yüküyle güçlü doğrusal korelasyon gösteriyor (Pearson R=0,57; p<0,001). Sürekli değişken olarak yüksek KIM-1 daha kısa PFS ile ilişkili (p=0,020) ancak ikili değişken olarak değil. Genel sağkalımda ise tutarlı ve güçlü öngörücü (p<0,001). Nivolumab + ipilimumab kolunda 3. haftada ≥%30 düşüş yanıt oranı, PFS ve OS ile ilişkili; üçlü kolda erken kinetik öngörücü değil, 6 ve 13. haftalarda ≥%30 düşüş PFS ile ilişkili.
Klinik anlam: Plazma KIM-1, başlangıçta prognostik ve tedavi altında rejime bağlı prediktif rol taşıyan, klinik olarak kullanışlı bir belirteç konumunda.
Kaynak: KCRS26 Abstract 4
Endikasyon: Birinci basamak ICI bazlı tedavi alan metastatik RCC (5 merkez, Eylül 2015 – Eylül 2025)
Ana bulgu: 193 değerlendirilebilir hastanın %67,9'u erkek; %51,8'i ICI-ICI, %48,2'si ICI-TKI aldı. Derece ≥2 immün ilişkili advers olay 55 hastada (%28,5) görüldü; 32 hastada (%16,6) sistemik steroid, 30 hastada (%15,5) tedavi kesilmesi gerekti. En sık olay ALT/AST yüksekliği (16 hasta, %8,3). İncelenen belirteçler arasında trombosit/lenfosit oranı (PLR) ve sistemik inflamatuar indeks (SII) yüksekliği olay gelişimiyle en güçlü ilişkili bulundu (her ikisi p<0,005).
Klinik anlam: PLR ve SII, ICI bazlı tedavide derece ≥2 immün ilişkili advers olay için potansiyel prediktif belirteç olabilir.
Kaynak: KCRS26 Abstract 18
Endikasyon: Cerrahi RCC örnekleri (n=26) ve eşleşen kan; 20 sağlıklı donör karşılaştırması
Ana bulgu: RCC hastalarının periferik kanında düzenleyici T hücrelerinde belirgin genişleme ve dolaşan CD14+HLA-DR+ monositlerde azalma saptandı. Serum proteomikte makrofaj aktivasyonu ve immün düzenlemeyle ilişkili proteinlerde artış (IL-6, ADGRG1, HAVCR1 dahil). Yolak analizinde yağ asidi bağlanması, lipid transportu ve amino asit metabolizması yukarı; hücre adezyonu ve doku onarımı aşağı regüle. Primer tümörlerden ex vivo doku dilimi kültürleri kurularak IL-34 nötralizasyonu ve PI3Kγ inhibisyonu (IPI-549) test ediliyor.
Klinik anlam: Miyeloid kaynaklı immün baskılanmayı hedefleyen stratejiler için belirteç adayları ve fonksiyonel test platformu sunuyor.
Kaynak: KCRS26 Abstract 15
Endikasyon: HIF-2α inhibitörü almamış, daha önce anti-PD-(L)1 ve VEGFR-TKI ile tedavi edilmiş metastatik ccRCC
Ana bulgu: 100 mg günde bir kohortunda 32, tüm geç hat popülasyonda 127 hasta güvenlilik açısından değerlendirildi; medyan 3 önceki tedavi basamağı. Herhangi derecede tedaviye bağlı advers olay %97 ve %98; derece ≥3 olay %50 ve %60. Doz azaltımı %22 ve %24 (en sık anemi, hipoksi, yorgunluk). Tedaviye bağlı kesilme her iki grupta %3; tedaviye bağlı ölüm yok. Hedefe bağlı iki olay: hipoksi yaşayanların %70–80'i geçici oksijen desteği aldı; tedaviye bağlı herhangi derecede anemi %84–89, derece ≥3 anemi %25 ve %41 — hiçbiri tedavi kesilmesine yol açmadı. Sadece eritropoetin desteği alanlarda medyan PFS 21,7 ay (13,9–NE); transfüzyon alanlarda 9,4 ay (5,3–12,2).
Klinik anlam: Casdatifan güvenlilik profili sınıf beklentileriyle uyumlu; anemi aralıklı eritropoetin ve/veya transfüzyonla yönetilebiliyor ve hastalar tedavide kalabiliyor.
Kaynak: KCRS26 Abstract 3
Endikasyon: Rezeke edilemeyen, lokal nüks eden veya metastatik RCC; indüksiyon nivolumab monoterapisi sonrası yanıta göre kollara ayrım
Ana bulgu: 83 hastanın 12'si (%14) erken yanıt sonrası nivolumabı bırakan Arm A'ya, 57'si (%69) ipilimumab eklenen Arm B'ye alındı. Arm A'da yaşayan hastalarda medyan takip 59,4 ay (29,1–85,4). Nivolumab başlangıcından 3 yıllık genel sağkalım tüm kohortta %64, Arm A'da %83, Arm B'de %63. Arm A'daki 12 hastanın 6'sı (%50) kesildikten bir yıl sonra hâlâ kısmi veya tam yanıtta; bunların 5'i 43 ayın ötesinde tedavisiz ve hepsi hayatta (OS 48,8–85,4 ay). Progresyon nedeniyle tedaviye dönen 6 hastadan yalnızca 1'i kalıcı tam yanıt elde etti. Arm B'de 57 hastanın tamamı 2 doz ipilimumab aldı; objektif yanıt oranı %4 (%90 GA 1–11), medyan PFS 4,6 ay.
Klinik anlam: Anti-PD-1'e erken objektif yanıt veren hastaların bir kısmı tedaviyi bırakıp uzun süreli tedavisiz yarar sürdürebiliyor; erken yanıt vermeyenler ise ipilimumab eklenmesinden fayda görmüyor.
Kaynak: KCRS26 Abstract 11
Endikasyon: İleri RCC; doz yükseltme aşamasında darlifarnib 3/5/8 mg + kabozantinib 40 veya 60 mg
Ana bulgu: 72 RCC hastası (58 ccRCC); %53'ü ≥2 önceki basamak, %38'i önceden kabozantinib almış (%17'si hemen önceki basamakta). En sık herhangi derece olaylar diyare (%64), yorgunluk (%50), nötropeni (%47), bulantı (%43); derece ≥3'te %10'u aşan tek olay nötropeni (%36). Dört doz sınırlayıcı toksisite, çoğunlukla derece 3-4 nötropeni; bir tedavi altı ölüm. Kabozantinib almamış 22 ccRCC hastasında yanıt oranları 5 mg ve 8 mg + kabozantinib 60 mg için %50 (18,7–81,3) ve %33 (9,9–65,1); hastalık kontrol oranları %80 ve %100. Daha önce kabozantinib almış 19 değerlendirilebilir hastanın 6'sı yanıt verdi; bunların 3'ü hemen önceki basamakta kabozantinib almıştı.
Klinik anlam: Kombinasyon tolere edilebilir bulundu ve kabozantinib almamış ile almış ccRCC popülasyonlarında aktivite gösterdi; faz 1b randomize olarak sürüyor.
Kaynak: KCRS26 Abstract 12
Endikasyon: Standart tedavilerde progresyon gösteren ileri solid tümörler; anti-PD-1 görmüş, ikinci basamak sonrası ccRCC alt grubu
Ana bulgu: Doz yükseltmede tolere edilebilir bulundu; geçici inflamatuar advers olaylar tedavi kesilince hızla düzeldi. Anti-PD-1 görmüş, ikinci basamak sonrası 22 ccRCC hastasında tek başına veya pembrolizumab ile objektif yanıt oranı %18, hastalık kontrol oranı %41; bir hastada iki yılı aşan tam yanıt. Ön biyobelirteç değerlendirmesinde hedef bağlanması gösterildi.
Klinik anlam: Yeni mekanizmalı oral bir ajan olarak ICI deneyimli ccRCC'de aktivite sinyali veriyor; genişletme kohortları alıma devam ediyor.
Kaynak: KCRS26 Abstract 16
Endikasyon: RCC antijen modeli; sağlıklı donör T hücreleri ve VHL mutant 786-O hücre hattı
Ana bulgu: Hipoksi ve uyarı altında T hücrelerinde HIF2α mRNA ifadesi belirgin şekilde arttı. HIF2α genetik nakavtında IL-2 ve IFNG en çok baskılanan genler arasında (log2 kat değişimi −4,08 ve −2,13; düzeltilmiş p 3,1×10⁻¹¹ ve 5,5×10⁻²⁰). Buna karşın belzutifan ile kısa süreli farmakolojik inhibisyon T hücre fonksiyonunu bozmadı; belzutifanla ön işlem gören T hücreleri hem belzutifana dirençli G323E hem yabani tip hedef hücrelerde bir miktar artmış spesifik lizis gösterdi (p=0,0385 ve p=0,0256).
Klinik anlam: Kısa süreli farmakolojik HIF-2α inhibisyonu antijen-spesifik T hücre sitotoksisitesini bozmuyor; belzutifan + ICI kombinasyonlarının biyolojik gerekçesini destekliyor.
Kaynak: KCRS26 Abstract 14
Endikasyon: En az bir TKI ve bir ICI almış, PSMA-PET/BT'de PSMA pozitif metastatik ccRCC
Ana bulgu: Temmuz 2025 – Şubat 2026 arasında 21 hasta tarandı, 9'u uygun bulunup birinci aşamada tedavi edildi. Medyan yaş 73, medyan 4 önceki tedavi basamağı. Medyan alınan siklus sayısı 1; 4 hasta 2 veya daha fazla siklus aldı. Objektif yanıt oranı %0. İki hastada stabil hastalık, üçünde progresyon; 4 hasta tek siklus sonrası klinik progresyonla ayrıldı, 1 hasta 6 siklusu tamamlayıp stabil kaldı. Medyan PFS 2,3 ay (%95 GA 0,5–5,3); 6 aylık genel sağkalım %62. Derece ≥3 tedaviye bağlı advers olay yok; en sık derece 1-2 olaylar ağız kuruluğu (%44) ve yorgunluk (%44).
Klinik anlam: 177Lu-PSMA-617 iyi tolere edildi ancak yoğun tedavi görmüş PSMA pozitif ileri ccRCC'de tek ajan aktivitesi göstermedi; çalışma birinci aşamada futilite nedeniyle durduruldu.
Kaynak: KCRS26 Abstract 6
Endikasyon: 2015–2025 arasında yedi ABD merkezinde ICI sonrası geciktirilmiş konsolidatif nefrektomi yapılan lokal ileri veya metastatik RCC
Ana bulgu: 217 hasta; ICI başlangıcından medyan takip 35 ay, nefrektomiden 22 ay. Medyan yaş 62, %77 erkek, %71 IMDC orta risk; tedavi başlangıcında %77'si M1, %87'si berrak hücreli. Ameliyat öncesi rejimler: ikili ICI %39, ICI + TKI %56, ICI monoterapi %5; cerrahi öncesi medyan süre 5,6 ay. Patolojik tam yanıt %13, majör patolojik yanıt %31; sarkomatoid özellik %19, patolojik nodal tutulum %15. Tüm kohortta 18 aylık PFS %56,6 (49,3–63,9). Patolojik tam yanıt olanlarda 18 aylık PFS %100 vs %49,6 (p<0,01); majör yanıtta %67,2 vs %50,8 (p=0,03). 18 aylık OS tüm kohortta %82,6; tam yanıtta %100 vs %79,8 (p<0,001), majör yanıtta fark yok (%82,2 vs %82,3; p=0,99).
Klinik anlam: ICI sonrası konsolidatif nefrektomide patolojik tam yanıt, PFS ve OS iyileşmesiyle ilişkili; ameliyat sonrası yönetim stratejisine yol gösterebilecek bir belirteç adayı.
Kaynak: KCRS26 Abstract 10
Endikasyon: Tedavi almamış metastatik berrak hücreli RCC; nefrektomi öncesi 12 hafta ve sonrasında kabozantinib 40 mg + nivolumab 480 mg
Ana bulgu: Haziran 2020 – Nisan 2025 arasında 38 hasta alındı; %71 erkek, medyan yaş 64, %74 IMDC orta ve %26 kötü risk. Altı hasta sitoredüktif nefrektomiyi tamamlayamadı. Nefrektomi öncesi 35 hastanın %22'sinde kısmi yanıt, %77'sinde stabil hastalık. Cerrahi sonrası 32 değerlendirilebilir hastada objektif yanıt oranı %50 (3 tam, 13 kısmi yanıt); 13 kısmi yanıtın 6'sı ≥%95 küçülme. İki hasta tedaviyi bırakıp 30 aylık takipte tam veya tama yakın yanıtta kaldı. Patolojik tam yanıt bildirilmedi; 5 hastada %90'ın üzerinde nekroz. Tek çekirdek RNA dizilemede 69.989 çekirdek sınıflandırıldı; tedavi, tümör ilişkili makrofaj oranının azalması ve dokuda CD8+ T hücre artışıyla ilişkili bulundu.
Klinik anlam: Mevcut IO + TKI standardıyla nefrektomi öncesi ve sonrası tedavi güvenli ve uygulanabilir; tam yanıt oranı önceki faz 3 verileriyle uyumlu.
Kaynak: KCRS26 Abstract 9
Endikasyon: Tedavi almamış metastatik RCC; 15 Gy SBRT sonrası dört hafta içinde rezeke edilen primer tümörler
Ana bulgu: Sekiz SBRT ve sekiz kontrol primer tümör bulk RNA dizilemeyle karşılaştırıldı. Normalize zenginleşme skoru >3 olan 31 yolaktan onu doğrudan B hücre olgunlaşması, B hücre sinyali veya immünoglobulin üretimiyle ilgili (tümü düzeltilmiş p<1×10⁻²⁵). İki tersiyer lenfoid yapı imzası da anlamlı şekilde zenginleşmiş. İmmün dekonvolüsyonda toplam B hücre (p=0,002) ve sınıf değiştirmiş hafıza B hücreleri (p=0,010) artmış. Tek hücre dizilemede plazma hücrelerinin B lenfositler içindeki oranı %6,5'ten %15,3'e çıkmış. IMmotion151 (n=757) ve HCRN-GU16-260 (n=70) kohortlarında hafıza, sınıf değiştirmiş hafıza ve plazma B hücre alt grupları ICI yanıtıyla ilişkili bulundu.
Klinik anlam: SBRT, RCC tümör mikroçevresinde humoral immün olgunlaşmayı artırıyor ve zenginleşen B hücre alt tipleri ICI yanıtıyla ilişkili; radyoterapi + ICI kombinasyon gerekçesini güçlendiriyor.
Kaynak: KCRS26 Abstract 5
Endikasyon: 63 RCC hastasından 70 tümör örneği (48 tedavi öncesi, 22 sonrası); 59 berrak hücreli, 11 non-berrak hücreli
Ana bulgu: Tükenmiş CD8+ T hücreleri TOX, PDCD1 ve HAVCR2 ifadesiyle tanımlandı. Negatif olmayan matris ayrıştırmasıyla dört gen programı belirlendi: erken yanıt genleri, tükenme/aktivasyon, doku yerleşimi ve stres yanıtı. Doku yerleşimi programı ICI direnciyle ilişkili çıktı (p=0,05) ve bu ilişki yalnızca tümör-spesifik CD8+ T hücresi bol olan örneklerde görüldü. Türetilen 10 belirteçli imza dış bulk RNA-seq kohortlarında progresif hastalıkta tam/kısmi yanıta göre anlamlı olarak yüksekti (p=0,0046) ve ICI alan hastalarda daha kötü PFS (p=0,0048) ve OS (p=0,0069) ile ilişkiliydi; PFS için tehlike oranı 2,1. TKI monoterapisi alanlarda etki görülmedi.
Klinik anlam: Tükenmiş CD8+ T hücrelerindeki doku yerleşimi programı ICI yanıtsızlığıyla ilişkili; hedeflenebilir bir hücre alt grubunu işaret ediyor.
Kaynak: KCRS26 Abstract 8
Endikasyon: İleri berrak hücreli RCC; tümör antijen heterojenitesi ve hedef dışı toksisite sorunlarını hedefleyen tasarım
Ana bulgu: dSTORM ve immünohistokimya ile CAIX ve CD70'in tümör evresinden bağımsız yüksek eksprese olduğu gösterildi; çift antijen hedefleme hedef hücre popülasyonunu belirgin şekilde genişletti. Afinite/avidite ayarlanmış anti-CAIX kolu (G9) yüksek CAIX eksprese eden tümör hücrelerini seçerek elimine ederken düşük eksprese normal dokuyu korudu. Faj gösterimi ile üretilen tetravalan PD-1/CTLA-4 bispesifik antikoru nivolumab + ipilimumab kombinasyonuna göre üstün etkinlik gösterdi. DFIR CAR-T hücreleri çok turlu sitotoksisite testlerinde ve humanize ortotopik fare modelinde tümör kontrolü sağladı. Dört scFv'nin tamamı için Retrogenix hedef dışı taramasında yüksek özgüllük doğrulandı; GMP düzeyinde lentiviral vektör üretimi tamamlandı.
Klinik anlam: Solid tümör immünoterapisinin üç engelini (antijen heterojenitesi, hedef dışı toksisite, mikroçevre baskılanması) tek yapıda ele alıyor; FDA'ya IND başvurusu planlanıyor.
Kaynak: KCRS26 Abstract 17
Endikasyon: TCGA (N=3.265; 324 RCC) ve MSK-IMPACT (N=22.252; 568 RCC) kohortları; izogenik hücre hattı modelleri
Ana bulgu: Tüm kanser tipleri arasında RCC, elektron transport zinciri kesici mutasyonları açısından en zengin tümörler arasında. Bu mutasyonlar en sık kompleks I bileşenlerini etkiliyor ve yüksek heteroplazmi düzeylerinde birikiyor. VHL kaynaklı ccRCC bu mutasyonlar açısından görece fakir: ccRCC %8,6, kromofob %20,0, papiller %34,0. Baz editörlerle oluşturulan kompleks I mutasyonlu hücrelerde oksijen tüketimi düştü, glukoz tüketimi ve laktat üretimi arttı — VHL nakavtının etkisini taklit ederek. Heteroplazmi arttıkça 2HG/aKG oranı yükseldi; artış tümüyle L-enantiyomerden kaynaklanıyor ve sarkomatoid/rabdoid özellikli tümörlerde en belirgin. Tek hücre çok omik analizde heteroplazmi OCT4, NANOG ve SOX2 hedef genlerinde artışla, yani kök hücre benzeri imzayla ilişkili bulundu.
Klinik anlam: mtDNA mutasyonları non-ccRCC alt tiplerinde ortak bir sürücü adayı; VHL kaybıyla aynı metabolik programda birleşerek farklılaşma bloğu ve kök hücre benzeri durum oluşturuyor.
Kaynak: KCRS26 Abstract 7
Endikasyon: DNA ve RNA dizilemesi yapılmış RCC hastaları; ccRCC n=1.842, papiller n=242, kromofob n=117. Erken başlangıç ≤46 yaş olarak tanımlandı
Ana bulgu: ccRCC kohortunda erken başlangıç %11,5 (n=211). Bu grupta germline değişim oranı %11,3 vs %7,3 (q=0,5), yaşa özgü zenginleşen varyant yok. VHL değişim oranı iki grupta aynı (%76) ancak PBRM1 %21 vs %43 (q<0,001), SETD2 %13 vs %25 (q<0,001) ve KDM5C %6 vs %12 (q=0,025) belirgin şekilde daha düşük. Transkriptomik profilde hipoksi ve VEGFR sinyal yolakları yukarı; interferon, IL6/JAK/STAT ve hücre döngüsü düzenleyicileri (E2F, mTOR) aşağı regüle (q<0,05). M1 makrofaj infiltrasyonu azalmış (p=0,003). Papiller ve kromofob kohortlarında somatik/germline veya immün infiltrasyon farkı bulunmadı.
Klinik anlam: Erken başlangıçlı ccRCC ayrı bir biyolojik fenotip taşıyor: hipoksi/VEGF baskın, immün ve hücre döngüsü yolakları baskılı. Yaşa uyarlanmış tedavi stratejilerinin araştırılması gerekiyor.
Kaynak: KCRS26 Abstract 13
Kongrede "trials in progress" olarak sunulan, henüz sonucu olmayan çalışmalar. Hasta yönlendirmesi ve rekabet takibi açısından izlenmesi gerekenler.
Başlık veya yazar adına göre arayın. Numaralar KCRS26 abstract kitabındaki sıra numaralarıdır.